Η  πρόσφατη, μετά από  πρόσκληση των πρυτανικών αρχών, επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων στην Πολυτεχνειούπολη που συνοδεύτηκε από δεκάδες προσαγωγές υπόπτων πρόκλησης φθορών στις υποδομές του ιδρύματος, επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο  το ζήτημα των ορίων και της έκτασης του ακαδημαϊκού ασύλου, καθώς και των προϋποθέσεων εισόδου των διωκτικών αρχών στο πεδίο ισχύος του.

Υπενθυμίζουμε ότι κεντρικό αρμό και θεμελιώδη άξονα της θέσης μας πάνω στο θέμα αποτελεί η αντίληψη ότι ο πανεπιστημιακός χώρος δε συνιστά απλά και μόνο άσυλο γέννησης και διακίνησης ιδεών αλλά και πυρήνα κοινωνικών διεκδικήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο η σύλληψη της έννοιας και ο προσδιορισμός των προσβολών του ακαδημαϊκού ασύλου γίνεται με διττό τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι  κατάλυση του ασύλου δεν αποτελεί μόνο η διενέργεια ανακριτικών ή άλλων πράξεων της δημόσιας αρχής χωρίς αναγκαίο και νόμιμο λόγο αλλά κάθε εξωγενής ή έσωθεν ενέργεια που εκ φύσεως ή κατ’ αποτέλεσμα αίρει  το πλαίσιο του δημοκρατικού διαλόγου ή προσβάλλει την αρτιότητα των ιδρυμάτων.

Ταυτόχρονα, η λειτουργικότητα του θεσμού προϋποθέτει κι απαιτεί αυτό να εκτείνεται στο σύνολο του χώρου του πανεπιστημίου και κάθε αδικαιολόγητος γεωγραφικός περιορισμός του καθίσταται προβληματικός. Το βάρος της ομαλής λειτουργίας και διασφάλισης του ασύλου πέφτει στα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και στις οργανωμένες δημοκρατικές διαδικασίες της.

Αναγκαία συνέπεια αυτών αποτελεί ότι απαραίτητο νομιμοποιητικό στοιχείο της άρσης της επέμβασης των διωκτικών αρχών πέραν των περιπτώσεων των αυτόφωρων εγκλημάτων που προβλέπονται στο νόμο είναι η συμμετοχή στη λήψη της απόφασης των  εκλεγμένων αντιπροσώπων των φοιτητών.

Με βάση όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές ενέργειες, όπως αυτές που καταγγέλθηκαν, ανεξάρτητα από την αλήθεια ή μη της καταγγελίας- που προσβάλλουν τις υποδομές του πανεπιστημίου υπονομεύοντας την άρτια και αποτελεσματική λειτουργία του και πλήττουν την δημόσια εικόνα και αξιοπιστία του.

Από την άλλη η πρόσκληση των διωκτικών αρχών από τις πρυτανικές αρχές θα πρέπει να συμβαδίζει με τον εντελώς επείγοντα και εξαιρετικό χαρακτήρα που της προσδίδει η νομοθετική ρύθμιση, συνεπώς να γίνεται με ιδιαίτερη περίσκεψη, σύνεση και ευαισθησία.

Σε αυτό το πλαίσιο θεωρούμε την ενέργεια των πρυτανικών αρχών του πολυτεχνείου από άστοχη έως ύποπτη. Τίθενται σοβαρά ερωτηματικά για τις προθέσεις και τις στοχεύσεις ιδίως καθώς μετά τις προσαγωγές των φερόμενων ως καταστροφέων, ουδεμία ένδειξη πολύ περισσότερο απόδειξη ενοχής βρέθηκε. Βεβιασμένες και αψυχολόγητες ενέργειες, όπως αυτή, δημιουργούν αρνητικό κλίμα για το άσυλο στην κοινωνία λειτουργώντας προβοκατόρικα, διαρρηγνύουν την εμπιστοσύνη στην ακαδημαϊκή κοινότητα και δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στο δημόσιο Πανεπιστήμιο.